Najaarsconcert 2008
Cecile Rongen samen met de Diemer Harmonie. Op 16 november 2008 heeft de Diemer Harmonie haar najaarsconcert ten gehore gebracht. De algemene indruk was dat het een goed concert was en ons publiek reageerde dan ook enthousiast. Met name Cecile Rongen als soliste was een hele belevenis. Een saxofonist van een andere muziekvereniging die ons concert in Diemen heeft bijgewoond vond ook dat wij een goed concert hadden gegeven. Altijd leuk om dat van een collega-muzikant te horen. Hij was ook onder de indruk van Cecile Rongen. Riverdance vindt hij zelf een geweldig stuk om te spelen, maar vond dat niet het sterkste stuk tijdens ons concert. Sasja Bezembinder, in het verleden dwarsfluitiste bij de Diemer Harmonie, zat ook tussen het publiek en heeft een recensie geschreven. Hier volgt haar mening over ons najaarsconcert:
Wat mij aan Speaker Jurg Molenaar opvalt, is dat hij de muziek ook echt beluisterd heeft voordat hij zijn commentaar samenstelt met een beetje humor. Hollandser kan het niet.
Het eerste stuk 'Persis' heeft mooie dramatische momenten. Helaas klonk de klarinetsolo in mijn oren wat on- Persisch saai. Nightsong daarentegen was mooi, helder. De fluitpartij wekt allereerst verwachtingen, sfeer! Na een onstuimig middendeel sterft de muziek aan het einde weer uit. Een spannend stuk. Riverdance komt traag en ondoorzichtig over. Het begin, de zangstem op koper is wat on-Iers. Het slagwerk maakt veel goed. Bij een werk voor bas-klarinet kon ik mij niets voorstellen. Deze soliste heeft mijn beeld overtuigend in het positieve bijgesteld. Echt een verrassend en wisselend muziekstuk. Een Jazzy 1950/60 sfeertje. De solistische gedeeltes werden perfect door het orkest begeleid.
Als na de pauze Shadows of Eternity begint, ben ik gecharmeerd van de Philip-Glassachtige klanken en ik ben diep onder de indruk van het melodisch slagwerk. Een muzikaal drama van mooie ijle klanken naar sprankelend groot koper en slagwerkgeweld. Bij Two Worlds klinken overal spetterende solistische momenten ondersteunt door magnifiek slagwerk. Canterbury Choral heeft qua klankkleur een hoog kerstgehalte alleen de esklarinet klonk wat onzeker. Round Midnight is lekkere bigband jazz met vibrafoon (Wow!) en voor het eerst hoor ik de klarinetten er bovenuit stijgen. Muziek als een oceaan: wassend en wegebbend. Dan de Beatles. Een Engels klassiek orkest heeft ooit een Beatlecompilatie uitgevoerd en de D.H. doet daar met dit arrangement niet voor onder. Het klinkt spannend en mooi.
Mijn complimenten voor de bezielende leiding van Hans, voor de muziekkeuze.
Dit was van a tot z smullen.
Oud D.H. fluitiste, Sasja Bezembinder.