Najaarsconcert 2009 Groot Succes
Antoinnette Duijf. Zondag 15 november 2009 was het weer zover: het najaarsconcert van de Diemer Harmonie in theater De Omval. Voor de presentatie van de middag had het bestuur Antoinette Duijf benaderd. Zij is een bekende van voorzitter Hubert en neemt vaker presentaties voor haar rekening. Het was bij haar dan ook in vertrouwde handen.
Als gastoptreden was de Slagwerkgroep van de Muziekschool Diemen gevraagd. Leuk voor de afwisseling, uiteraard ook omdat enkele van onze eigen leden daar bij betrokken zijn en toch ook wel voor het genereren van wat extra publiek. En dat laatste bleek ook wel: de tribune zat helemaal vol! Het beloofde een muzikale en gevarieerde middag te worden.
Maarten Rongen met zijn slagwerkgroep. Het spits werd afgebeten door de DH. Na het vurige Spirit of the Falcon, met een hoofdrol voor de xylofoon, een tweetal rustige werken: Nightsong en Lux Aurumque. Voor het stuk Cobra van Jan Bosveld, werd een projectiescherm naar beneden gelaten om de schilderijen te laten zien, waarop het stuk gebaseerd is. Of het nu aan de belichting van de projectie of aan de schilderijen heeft gelegen dat zullen we niet te weten komen: De geluiden uit de zaal waren achteraf in ieder geval dat de afbeeldingen heel triest, donker en somber waren en dat het daardoor dus wel bijdroeg om de zware muziek te kunnen begrijpen, maar het publiek werd er zelf niet enthousiast van. Het gebruik van het scherm en de beelden is zeker een aanrader voor een volgend concert, maar misschien dan bij een vrolijker werk.
Ondanks verwoede pogingen van de harmonie om de concentratie van het publiek vast te houden, was het rumoerig in de zaal. Met name voor de jonge toehoorders was het programma wellicht iets te lang (of te zwaar?) waardoor ze door de zaal en de regiekamer gingen lopen wat de concentratie van de muzikanten, de dirigent en ook de opnames vanuit de regiekamer helaas niet ten goede kwamen. De regiekamer werd, na een goed gesprek in de pauze met de begeleiders en enkele ouders van de jeugdige toehoorders, als verboden gebied aangemerkt voor eenieder die daar niet hoefde te zijn, wat ook zorgde voor de terugkeer van rust in de zaal.
Als afsluiter van het eerste blok van de DH was gekozen voor Quad City Stomp van Michael Sweeney. In dit stuk zit een gedeelte waarbij alle (!) muzikanten ritmes moeten klappen. Hilariteit alom tijdens de voorafgaande repetities (het lijkt zo makkelijk maar dat is het dus niet...) maar bloedserieuze en geconcentreerde gezichten bij de uitvoering en met het gewenste resultaat...
Vervolgens was het de beurt aan de slagwerkgroep. Hiervoor moest wel eerst het podium omgebouwd worden. Alle stoelen en lessenaars aan de kant en het slagwerk naar de voorgrond. Vele handen maakten licht werk. Vanaf de eerste klap verraste Maarten Rongen het publiek met een zeer gevarieerd en boeiend programma. Het vooroordeel dat slagwerk altijd hard, saai en eentonig zou zijn, werd zonder pardon van tafel geveegd. De mooie beheerste contrasten in de dynamiek en de grote variatie in de gebruikte instrumenten hielden de aandacht van de toeschouwers vast. Petje af voor de jeugdige slagwerkers, onder wie onze eigen Ynze Strikwerda, Leonie Haenen en Isa Rongen, die lieten zien dat zij de technieken volledig in de vingers hebben. Zowel melodisch als ritmisch zat het prima in elkaar. De reacties uit de zaal waren dan ook, zeer terecht, enthousiast en lovend. Na de toegift van de slagwerkgroep kon het podium weer gereed gemaakt worden voor de harmonie.
De harmonie vervolgde haar programma met Gullivers Travels en Rapunzel. In dit laatste stuk zit een solo voor de hobo. Helaas kon onze eigen hoboiste Els Bollebakker niet bij het concert aanwezig zijn, waardoor haar invalster, Rita Rondeel, de vuurdoop kreeg en de solo vanuit 'de toren' (regiekamer) helder en beheersd ten gehore bracht. Ook voor Nienke Sikkema was er in Rapunzel een extra rol weggelegd; tussen de diverse delen door vertelde zij op professionele wijze het sprookje in een notendop.
Na het opzwepende In Times of Triumph sloot de harmonie de middag af met Pirates of the Caribbean. Voor de meeste muzikanten is dit een feest der herkenning waardoor de aandacht voor de balans en de dynamiek wat verslapt, maar aan het applaus te horen, heeft het publiek hier waarschijnlijk weinig erg in gehad. Al met al een zeer geslaagd najaarsconcert!